Mytilene'nin aristokratik yaz tatilleri için inşa edilmiş bir deniz kenarı malikanesi.

Konağın tasarımı, 19. yüzyıl Midilli'sinin en önemli mimarlarından biri olan ve ünlü mimar Ernst Ziller'in çevresinde çalışan Argyris Adalis'e emanet edilir.

İnşaatın denetimini ise Asimakis Fouskas üstlenir.

Bu dönem, Midilli'nin zengin burjuva sınıfının Avrupa etkilerini yerel kimlikle birleştiren görkemli konaklar inşa etmeye başladığı bir dönemdi.

Bu konaklar yalnızca ev değildi.

Onlar:

• kültürün
  • zenginliğin
  • kozmopolit bir yaşam anlayışının

göstergesiydi.

Loriet de bu mimari ifadelerden biri olarak tasarlandı.

Burjuva Döneminin Bir Konağı

Konağın tasarımı, 19. yüzyıl Midilli'sinin en önemli mimarlarından biri olan ve ünlü mimar Ernst Ziller'in çevresinde çalışan Argyris Adalis'e emanet edilir.

İnşaatın denetimini ise Asimakis Fouskas üstlenir.

Bu dönem, Midilli'nin zengin burjuva sınıfının Avrupa etkilerini yerel kimlikle birleştiren görkemli konaklar inşa etmeye başladığı bir dönemdi.

Bu konaklar yalnızca ev değildi.

Onlar:

• kültürün
  • zenginliğin
  • kozmopolit bir yaşam anlayışının

göstergesiydi.

Loriet de bu mimari ifadelerden biri olarak tasarlandı.

Detaylarda Lüks

Kozmopolit Bir Yapı

Loriet'te hiçbir şey tesadüf değildir.

Dönemine yakışır bir konut yaratmak için Avrupa ve Akdeniz'in farklı bölgelerinden malzemeler ve ustalar bir araya getirildi.

Kullanılan malzemeler arasında:

• Anadolu kıyılarından getirilen pembe sarmosak taşı
  • İsveç'ten ithal edilen ahşap döşemeler ve kirişler
  • İskoçya'dan gelen mermer şömineler
  • Avrupa atölyelerinden dekoratif camlar
  • Odessa ticaret ağlarından gelen pirinç kapı kolları
  • Marsilya'dan getirilen çatı kiremitleri

yer alıyordu.

Malzemeler deniz yoluyla ve at arabalarıyla taşındı; Yunanistan'ın farklı bölgelerinden ustalar inşaatta çalıştı.

Böylece konak, uluslararası zanaatkârlığın gerçek bir mozaiği haline geldi.

Loriet, yaklaşık 800 metrekarelik üç katlı bir konak olarak tasarlandı.

Her kat ev yaşamında farklı bir rol üstleniyordu.

Yarı Bodrum

Depolar, yardımcı alanlar ve geleneksel anlatımlara göre küçük bir hamam.

Zemin Kat

Resmi salonlar, yemek odası, sigara odası ve zarif Fransız Salonu.

Üst Kat

Her biri farklı dekorasyon kimliğine sahip aile yatak odaları.

Çatı Katı (Servani)

Ev personelinin konaklama alanı.

O dönemde evde:

• aşçı
  • hizmetçi
  • dadı
  • hemşire

bulunuyordu; bu da ailenin sosyal statüsünü yansıtıyordu.

Dönemin modasına uygun olarak konağın her odası kendi sanatsal kimliğine sahipti.

Tavanlarda şu motifler yer alır:

• çiçek desenleri
  • çelenkler
  • melekler ve kırlangıçlar
  • sembolik süslemeler

Lobide "Meleklerin Dansı" kompozisyonu bulunur.

Ana salonda ise "Dört Mevsim" tasvir edilmiştir.

Bazı fresklerin Midillili ressam Vasilis Ithakisios'a ait olduğu düşünülmektedir. Sanatçının eserleri bugün Yunanistan Ulusal Galerisi'nde sergilenmektedir.

En dikkat çekici dekoratif unsurlardan biri ise ideogramlar ve ejderhalarla süslenmiş Japon girişidir. Bu unsur dönemin Doğu'ya olan ilgisini yansıtır.

Mülk kendi kendine yeten küçük bir dünya olarak tasarlanmıştı.

Konağın arkasında:

• personel binaları
  • depolar
  • ahırlar
  • araba garajı

bulunuyordu.

Mülkün merkezinde yaklaşık 80 metre uzunluğunda tarihi bir yol bulunur.

Defne ve zakkum ağaçlarıyla çevrili bu yol kapıdan konağın girişine kadar uzanır.

Ziyaretçiler eve girmeden önce bile görkemli bir karşılama hissi yaşarlardı.

Yakınında bugün hâlâ korunmuş olan taş kuyu bulunur; bu kuyu geçmişte mülkün ana su kaynağıydı.

Bahçelerin arkasında eskiden Substate olarak bilinen bina bulunur.

Burada günlük yaşamı destekleyen alanlar yer alıyordu:

• çamaşırhane
  • araba garajı
  • depolar
  • personel odaları

Daha az görünür olsa da bu yapı mülkün işleyişi için çok önemliydi.

Bugün tamamen restore edilerek romantik taş konutlara dönüştürülmüştür.

Yakınında geçmişi hatırlatan sembolik unsurlar bulunur:

• orijinal demir kapı
  • tarihi taş kuyu

Bu unsurlar bir evin kendi küçük dünyası olduğu bir dönemin hatırasını korur.